تبلیغات
شاید... - دیوانه




























شاید...

یکی دیوانه ای آتش بر افروخت

در آن هنگامه جان خویش را سوخت

 

همه خاکسترش را باد می برد 

وجودش را جهان از یاد می برد

 

تو همچون آتشی ای عشق جانسوز

من آن دیوانه مرد آتش افروز

 

من آن دیوانه آتش پرستم

در این آتش خوشم تا زنده هستم

 

بزن آتش به عود استخوانم

که بوی عشق برخیزد ز جانم

 

خوشم با این چنین دیوانگی ها

که می خندم به آن فرزانگی ها

 

به غیر از مردن و از یاد رفتن

غباری گشتن و بر باد رفتن 

 

در این عالم سرانجامی نداریم 

چه فرجامی ؟ که فرجامی نداریم

                                                                      فریدون مشیری

 


نوشته شده در دوشنبه 1 خرداد 1391 ساعت 08:43 ب.ظ توسط عسل بانو نظرات |


Design By : Pichak